یه سئوال عجیب چند روزیه که فکرمو بد جوری مشغول کرده! یه هدف بزرگی هست که خیلی دوست دارم بهش برسم اراده ی محکمی هم دارم ولی نمیدونم چرا براش تلاش نمی کنم! یه جای کار با عقل جور در نمی یاد...

یه کم بیشتر که فکر می کنم به خودم می گم نکنه دوست داشتن من به یه چیزی غیر از دل خودم بنا شده!  یا اینکه منم باید به جون ... قور بزنم! اینجاست که واقعا فکر میکنم زندگی چقدر خنده داره که ما ادم ها به خاطر همدیگه زندگی میکنیم و وقتی ظاهرا شاد میشیم که تو چارچوب تنگ دیگران جا بشیم در حالی که قاب دلمونو فروختیم!

خدایا میدانم که زیبا ترین قاب را برای روح لطیف من افریده ای...

 

                                                                                                       حافظ

 

 

دختران شهر به روستا فکر می کنند ... دختران روستا در ارزوی شهر می میرند... مردان کوچک به اسایش مردان بزرگ فکر می کنند...مردان بزرگ در ارامش مردان کوچک می میرند !!!

کدام پل در کجای جهان شکسته است که هیچکس به خانه اش نمی رسد ؟!

من به شخصه فکر می کنم شرایط برای انسانهای متوسط بهتره...

                                                                                                             << حافظ >>

گفتم كه روی خوبت از من چرا نهان است                        گفتا تو خود حجابی ورنه رخم عیان است

گفتم كه از كه پرسم جانا نشان كویت ؟                          گفتا نشان چه پرسی؟ آن كوی، بی نشان است

اللهم عجل لولیک الفرج

نوشته شده توسط عطیه

مهمترین کار ما این نیست که ببینیم که در دوردستهای مبهم و ناپیدا چه چیزهایی وجود دارد کار ما این است که به انچه اشکارا در پیش رو داریم بپردازیم.

نوشته شده توسط حافظ

در زندگی افرادی هستند که مثل قطار شهربازی هستند از بودن با انها لذت می بری ولی باهاشون به جایی نمی رسی.

 

سلام به شمایی که همراه ما شدید !

نوشته شده توسط حافظ